De Koningin en de camino clichés

‘Hoy es el día de la etapa reina’ stond er in de online routebeschrijving. De Koninginnenrit. Een etappe van 28,4 km en 800 meter klimmen. Het leeuwendeel van de klim zat in de laatste acht kilometer. Bring it on!

Ik had het genoegen om op een kamer te slapen met een groep Aziaten die om half vijf ‘s ochtends met behulp van zoeklichten, onderlinge discussies en veel gerommel in krakende plastic zakken hun vertrek voorbereidden. De rest van de slaapzaal was toen dus ook wakker. Zelfs mijn oordoppen en ooglapje waren hier niet tegen bestand. Het schijnt een ware camino-ervaring te zijn, dus die heb ik toch maar mooi meegepakt.

image
Pereje, het eerste dorp onderweg (na 5 km). Nog steeds aardedonker.

Ik heb nog wat getreuzeld, maar was toch om 5.57 uur aan de wandel. Het was koud en donker. Echt koud. Zo koud, dat mijn botten verkleumden, ondanks dat ik stevig de pas erin had. En nou ja, het kwam ook een beetje omdat ik weigerde om me erop te kleden. Ik liep dus met blote benen, in een t-shirt en een dun wollen truitje. Rond 9.00 uur ben ik een wegrestaurant binnengelopen om op te warmen met thee en een stuk tortilla de patata. Ik heb nog nooit zo genoten in een wegrestaurant!

image
Na 20 km: bergen ahead!

image
Je ziet er niets van, maar hier gaat het best al steil omhoog

image
En nog wat hoger

image
Na 28,4 km en 800 meter klimmen: O Cebreiro!

O Cebreiro is een museumdorp, vol met pelgrims, toeristen en verder wat horeca en winkels die daar geld aan willen verdienen. Ik vond er niet zoveel aan, maar het uitzicht was fantastisch! Zeker in de wetenschap dat ik hier zelf naartoe geklommen was. Ik was om 12.45 uur bij de herberg, waar ik het volgende camino cliché meemaakte: de rugzakkenrij.

image

De herberg ging om 13.00 uur open en mijn rugzak was nummer 45. Ik geloof dat ik om 14.00 uur binnen was. Ik kwam op een slaapzaal terecht met 65 bedden. Die stonden uiterst economisch opgesteld. Vier stapelbedden in een soort vierkant tegen elkaar aangeschoven. Zo krijg je 8 pelgrims op ongeveer 8 vierkante meter. Ik sliep net zo goed als in een hotel. Als elke nacht eigenlijk.

image
Gezellig slapen met vier koppen tegen elkaar aan.

image
Mijn was heeft nog nooit zulk mooi uitzicht gehad

image
De volgende dag, één van de bekende caminomarkers, teken dat ik inmiddels in Galicia ben.

De volgende dag trok de karavaan weer verder. Pelgrims voor je, achter je, overal. Van dorp naar dorp en uiteindelijk de berg weer af. Na slechts 21,5 km was ik in Triacastela. Verder lopen had niet zoveel zin. Overmorgen wacht een trein op me, van Sarria naar Madrid. Van Triacastela naar Sarria is maar 18 km. Alles wat ik vandaag extra zou lopen, liep ik morgen dus minder. En bovendien, ondanks dat het pas half één ‘s middags was, de herbergen vulden zich snel. Ik heb tientallen pelgrims later in de middag tevergeefs naar een bed zien zoeken…

image
Pelgrims, overal pelgrims…

image
Wolken?! Een heel dekbed! Gelukkig bleef ik er vandaag ruim boven!

image
Kijk eens wat een schattig schoenenrek in mijn albergue

image
Proost, mensen! Morgen mijn laatste wandeldag…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: