Bergje op, bergje af

image

O ja, we waren eigenlijk aan het wandelen. Dag 3 en dag 4 op de Camino Francés waren topwandeldagen! Dag 3 was de berg op, dag 4 de berg weer af. Ik liep sowieso onderweg een stuk meer te genieten dan op de eerste twee dagen. Ik voelde me nogal opgejaagd. Al die mensen. Stilstaan betekende dat de mensen achter je dichterbij kwamen, doorlopen betekende dat je de mensen vóór je naderde. En allemaal waren we op weg naar een bed. En je weet dat er meer mensen op de weg zijn dan er bedden zijn in de herbergen. Dat leidde bij mij tot gehaast. Dag 2: om 11 uur opende de herberg in Astorga (168 bedden) haar deuren, om 11.45 uur was ik er, om 12.30 uur was de herberg vol.

image
Een van de slaapzalen in Astorga. Ik slaap op de middelste plank.

image
De waslijn in de achtertuin van de herberg

Ik heb gecapituleerd. Voor dag 3 en dag 4 heb ik een bed gereserveerd. Ik wil gewoon weer genieten van het wandelen, niet racen om een bed. En genieten heb ik gedaan! Dag 3 (26 km) ging van Astorga naar Foncebadón. Van 860 naar 1430 meter. Zon, frisse berglucht, uitzicht… vakantie!

image
Zon net op, vriend Schaduw nog heul erg lang.

image
Rabanal del Camino

image
Overal stond de hei in bloei

image
Al mijn vriendinnen in de wei

image
Foncebadón, een bergdorp dat bestaat uit één onverharde straat. Een stuk of vier albergues, een restaurant, een winkel, een aantal ruïnes en een enkel woonhuis.

Foncebadón lijkt wel afgesloten van de rest van de wereld. Op eenzame hoogte. Ik heb er geen wifi kunnen vinden. Er woei een koude bergwind. Geweldige plek. Als je niet alleen bent, tenminste. Ik had me in Astorga aangesloten bij een groep van ongeveer acht twintigers, die overal vandaan kwamen, behalve uit Spanje. Er zit zelfs een Nederlandse jongen bij. De acht brengen hun dagen wandelend en hangend met elkaar door. Ze delen bier uit literflessen en koken als het kan samen. Een studente uit Zweden vertelde me dat ze hier leeft van 15 euro per dag. Wanneer ik zin heb, hang ik gezellig met ze mee. Daar was Foncebadón uitermate geschikt voor.
image
Het beroemde Cruz de Ferro, terwijl de zon opkomt

Op 1530 meter hoogte, zo’n anderhalve kilometer na Foncebadón, staat een zeven meter hoog Cruz de Ferro (‘kruis van ijzer’). Het is onbekend hoe lang het daar al staat. Volgens de eeuwenoude traditie legt een pelgrim hier een steen neer die hij van huis heeft meegenomen. Hij ontdoet zich hiermee van zijn schuld en zijn ballast die hij al die tijd met zich mee heeft gedragen. Nu lijkt het met name een ‘photo opportunity’ (één voor één de berg stenen op om te poseren). Het schijnt dat later op de dag de touringcars arriveren.

image
Koe kust boom

image
En weer naar beneden

image
El Acebo

image
Molinaseca

Van Cruz de Ferro naar Ponferrada betekent 1000 meter dalen. Stok hing al die tijd aan de tas… Sorry dokter… In Ponferrada heb ik ingecheckt in een hotel. En enorm genoten van een badkamer voor mezelf, een heel groot bed (zonder iemand boven of onder me) en een oordopvrije nacht. Morgen weer de herberg in.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: